ช่วงนี้ไม่ค่อยสบายใจเลย มีอะไรๆหลายๆอย่างเกิดขึ้นอย่างที่ไม่คิดว่ามันจะเกิด
ทำให้รู้สึกว่า ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ แล้วก็คิดถึงที่แม่เคยบอก
แม่เคยบอกไว้ตอนที่แม่ไม่สบายหนักๆ ว่าเราต้องเผื่อใจไว้บ้าง
...ให้กับหลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง
ที่เราอาจจเจอโดยที่ไม่คาดคิดมาก่อน
เผื่อใจ คำนี้แม่น่าจะหมายถึงให้เราคิดว่า ถ้ามันไม่เป็นไปอย่างทีเราคิด เราจะรับได้มั้ย
ให้เราเตรียมทำใจ
สองคำสั้นๆ ง่ายๆ "เผื่อใจ" แต่ทำได้ยากนะเนี่ย เมื่อเวลาที่อะไรๆมันผิดไปจากที่เราคาดไว้
มันก็รู้สึกผิดหวังอยู่ดี ขนาดได้พยายามเผื่อใจ อย่างที่แม่สอนไว้แล้ว
ทำไมรู้สึกว่าเวลาที่มันมีอะไรที่มันเป็นสิ่งไม่ดี มันก็มักจะมีเข้ามาๆ ติดๆซ้ำๆกัน หลายๆเรื่อง
เหมือนกับเคยอ่านเจอที่ไหนซักแห่งว่า เวลาที่ขนมปังทาแยมหล่น ..
มันก็มักจะเอาด้านแยมหล่นลงพื้นเสมอ
แบบว่าไหนๆมันโชคร้ายแล้วก็ให้มันร้ายไปให้สุดๆแบบนั้นล่ะมั้ง...เออ เอาเข้าไป
อดกินขนมปังแล้วยังต้องเช็ดแยมที่เลอะพื้นอีก...เบื้อกเอ๊ย
ทำใจไม่ได้อย่างแม่บอกซะที เฮ้อ...ทำไงดีวะ กลุ้ม
ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่ ขอกลับไปเป็นเด็กอีกได้ปะ
แต่บางครั้งบางคราวก็ทำให้พอมีเสียงหัวเราะหลุดออกมาบ้าง จากเพื่อนๆในเน็ตและที่ทำงาน
แต่พอซักพักก็วนกลับไปคิดถึงปัญหาที่เกิดอีก เฮ้อ.........
D5 D2 Rohypnol Xanax ......ยัง ...ยังไม่ต้องใช้ แต่ใจมันเหี่ยวๆ ไม่รู้จะทำไงให้หาย.......
เหมือนกับเคยอ่านเจอที่ไหนซักแห่งว่า เวลาที่ขนมปังทาแยมหล่น ..
ขอบคุณทุกคนเลย แก้ปัญหากันต่อไป 
