
เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหนที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง
ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้าง ตั้งแต่เธอจากไป
ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้จะเดินเพื่อใคร
ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ ใครจะร่วมชื่นชม
ยามค่ำคืน ยังยืนมอง ขอบฟ้า
เธอ สบตากับฉันบ้างหรือเปล่า
คิดถึงเธอ คนที่ดีที่สุด
ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ
เพิ่งรู้ว่ากอดมันหวาน เมื่อเธอนั้นไปไกลลับตา
ใช้ทั้งสองมือไขว้คว้า คงไม่มีค่าใด
ห้องน้อยของเธอกับฉัน ที่วันนั้นมันดูแคบไป
เพิ่งจะรู้มันดูกว้างใหญ่ เกินจะนอนคนเดียว
ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า
เธอสบตากับฉันบ้างหรือเปล่า
คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด
ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ
คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด
ถึงแม้ได้พูด ในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอ เธอได้ยินฉันไหม
อยู่แห่งไหน หัวใจมีแต่เธอ
ได้ยินไหมคิดถึงเธอ
แม่...หวัดดี
วันนี้เอี่ยวคิดถึงแม่นะ
เวลาเอี่ยวไม่สบายทีไร ...คิดถึงแม่ทุกทีเลย
เมื่อวานเป็นวันที่แม่จากเอี่ยวไป.....อยู่บนฟ้าใช่มั้ยล่ะ จำได้ป่าว 3 ปีแล้วนะ
แต่เมื่อวานเอี่ยวไม่สบายมากๆเลยแม่.....คิดถึงแม่มากๆ อยากให้แม่มาเช็ดตัวให้ไข้ลดจัง
แม่คิดถึงเอี่ยวมั้ยอะ....สบายดีป่าว
วันนี้เอี่ยวค่อยยังชั่วแระไม่มีไข้แระ แต่ยังไออยู่ แล้วก้อปวดหัวนิดหน่อยอะ
ปล.อยากกินน้ำพริกปลาทูฝีมือแม่ ...เมนูที่แม่เอาไว้ล่อเอี่ยวให้กลับจากมหาลัยอีกจัง....555+
บาย...รักนะ
เอี่ยว.....