Eaaw's Corner *

วันนี้พาเตี่ยไปหาหมอที่โรงพยาบาลก็ตรวจเช็ค FBS, BUN,BP ตามปกติ ผลก็โอเคปกติดี

ระหว่างรอผลแลบเราพ่อลูกก็พากันไปกินข้าวร้านอาหารริมน้ำ

(เรียกซะหรู มันก็คือโรงอาหารริมน้ำในโรงพยาบาลน่ะเอง...5555)

และนั่งกินลม ชมวิว สวยๆ

แต่อีตรงทางไปเนี่ยดิต้องเข็นรถเข็นไป ฮึดๆๆๆ เฮ้ยปกติ ครั้งก่อนๆมันก็สบายๆนี่หว่า

หรือเตี่ยตัวหนักขึ้นเนี่ย.. 

โอ้ยๆๆ เข็นขึ้นเนิน บึ้ดจ้ำบึ้ด ๆๆๆๆ แป่ว.....ไม่ขึ้นคร้าบ อึ้บๆๆ เอาใหม่...เหมียนเดิม...--"

หันไปหันมา ก็มีคุณน้าที่น่ารักคนนึงเดินมา "มาน้าช่วย ฮึ๊บๆ"

คุณน้าช่วยเข็นรถขึ้นเนินไปถึงที่โรงอาหารเลย" ขอบคุณคุณน้ามากๆค่ะ"

น่ารักจังเลยเนอะ สังคมแบบบ้านนอกก็ดีอย่างนี้แหละเนอะ ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นเยอะ

ตกบ่าย ไปเสียภาษีที่สรรพากร ตอนไปนั่งรอ

เอี่ยวก็ยิ้มให้คุณป้าคนนึงเพราะจำได้ว่าเคยเป็นเพื่อนเม้าๆของแม่ ขายของอยู่แถวๆตลาดนี่แหละ

(แต่ประมาณว่าสะเหร่อ ...ไม่รู้ว่าเค้าต้องหยิบบัตรคิว) คุณป้าบอกว่า นู่น หนูหยิบบัตรคิวก่อนจ้า

แฮ่.....ขอบคุณค่า พอตอนจะกลับ พอดีเสร็จพร้อมๆกับคุณป้า (เห็นว่าเดินกะยอกกะแยก ขนาดมีไม้เท้า)

เลยถามว่าป้ากลับยังไงคะเนี่ย ...ป้าบอกว่ากลับมอไซด์ (นึกในใจ โห...หวาดเสียว) ป้างั้นกลับกะหนูละกัน

เลยได้คุยกันว่าลูกใครเนี่ย บ้านอยู่ไหน (ป้าคงเคยเห็นเอี่ยวแล้วแหละ แต่คงจำไม่ได้)

พอลงรถป้าก็อวยพรว่าโชคดีนะหนู แหมใจดีจริง(อึ้ย เขิน ไม่หรอกค่ะป้า กลับทางเดียวกัน คาร์พูล)

(แต่ที่จริงหนูอยากให้ป้าอวยพรว่า มีแฟนหล่อๆนะหนูมากกว่า 555555555 ล้อเล่ง)

น้ำก็คือน้ำ ทำให้โลกเย็น..และน่าอยู่อย่างนี้แหละ